OZAN KUL HASAN

 1933-2010. Afşin’in Emirilyas köyünde doğdu. Asıl adı Hasan Gören’dir. İlkokulu köyünde okudu.

 Köylerine gelip giden dedeler ve aşıklar aracılığıyla, küçük yaşlarda şiirle ve türkülerle ilgilenmeye başladı.

 Sonraki yıllarda Davut Sulari, (1925-1985), Kul Ahmet, (1932-1997), Mahzuni, (1938-2002) gibi birçok aşıkla arkadaşlık edip, Türkiye’nin çeşitli yerlerinde dolaştı.

 Toplumsal sorunlardan duygu ağırlıklı şiirlere dek değişik konuları işleyen Kul Hasan, bir kamu kuruluşundan emekli oldu.

Kul Hasan başta Aşık Meçhuli olmak üzere yöresindeki birçok  aşığın yetişmesine katkıda bulundu. Ayrıca Aşık Veysel’in (1894-1973) yaşamına ilişkin çekilen bir filmde Veysel rolünü oynadı.

 Kul Hasan’ın şiirlerinin bir bölümü » Yirminci Yüzyılın İnsanlarıyız« (2004) adıyla kitap olarak yayımlandı.

 

Kul Hasan Ankara'da öldü ve orada toprağa verildi.

 

Bana

 Senden ayrılalı hiç yüzüm gülmez

Sensiz dünya hayal düş gelir bana

Çiçekler açılsa gönlüm açılmaz

Sensiz yaz ayları kış gelir bana

 

Hasret bitip didarına erince

Gonca gülüm gül cemalin görünce

Leblerinden aşk badesin alınca

Aşk muhabbet sevgi coş gelir bana

 

Gönlüm alçak yükseklerden uçamam

Ağyarın elinden bade içemem

Alem bir yan olsa senden geçemem

Sevdan cümlesinden baş gelir bana

 

Kul Hasan’ım her güzele aldanmam

Gerçek güzel görmeyince inanmam

Cennet huri gılman verseler almam

Sensiz dünya ahret boş gelir bana

 

Sonra

Çiçekli yaz bahar gelse bana ne

Nidem benim gülüm solduktan sonra

Benim için dünya bir çilehane

Hasret kıyamete kaldıktan sonra

Kahpe felek bu mu idi dileğim

Ömür boyu yaşam boyu çileyim

Bana gül diyorlar nasıl güleyim

Dost ağlayıp düşman güldükten sonra

Kul Hasan’ım ahım yerde kalmasın

İkrarsız pirsizin yüzü gülmesin

Vefasız yar mezarıma gelmesin

Boşa ağlamasın öldükten sonra