1
Hüzünlü gecenin karanlığında
Mavi doğmaz
Gökyüzünde ay
Yıldızlar kırmızıya çalmaz
Bakarsın bir isyan kopar
Güneşi indirmeden yeryüzüne
Yeni gelen aydın sabahı muştulamaya,
Hüznünü isyana dönüştür artık.
Uyanda, bir çay ver
Seni selamlayan kıp kızıl güneşe.
Çoktan geçti yatmanın saati,
Uyumanın da hiç vakti değildir.
Hüznünü isyana dönüştür artık.
Karanfiller boyun büker mi? Hiç
Gündüzün karanlığına.
Gecenin aydınlığına sarılırken
Güneş ile boy verip sabaha,
Hüznümüz isyana dönüşsün artık.
Dursunoğlu Ali
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder