OZAN HASAN KAPLANİ

 Halk ozanı Hasan Kaplan, 2 Nisan 1958’de Yozgat’ın Sorgun ilçesine bağlı Tulum köyünde dünyaya geldi. İlkokulu köyünde bitirdi. Ortaokulu Sorgun’da ve Sorgun’a bağlı Eymir bucağında okudu. Lise öğrenimine Ankara Mustafa Kemal Lisesinde başladı. Bir yıl Samsun’da okuduktan sonra yeniden Ankara’ya döndü ve İnönü Lisesinden mezun oldu. Yükseköğrenimini Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesinde tamamladı.1979 yılında memur olan Kaplani,1993 yılında Kültür Bakanlığına geçti, Bartın İl Kültür Müdür yardımcısı, Tokat İl Kültür Müdürü olarak görev yaptıktan sonra Bolu İl Kültür 

Müdürlüğüne atandı. AKP Hükümeti tarafından daha önce görevinden alınan Kaplani, mahkeme kararıyla görevine dönmüştü, ancak 18 mart 2015 tarihinde tekrar bu görevinden alındı. Kaplani İl Kültür müdürlüğü yaptığı dönemde Bolu Kültürünün gelişmesi için değişik çalışmalar yapmış ve Köroğlu kitabının yayınlanmasını da sağlamıştı. Hasan Kaplan, küçük yaşlarda şiir yazmaya başladı. Henüz 10 yaşındayken de bağlamayı eline aldı. Onu bu konuda yönlendiren ve ilk bağlamasını kendi eliyle yapıp ona veren amcası Yusuf Kaplan oldu. Kaplani mahlasını kullanan Hasan Kaplan, bundan sonra bağlamasını elinden bırakmadı ve kendini daha da geliştirerek çalıp söylediği türkülerle dikkat çekti.

Günümüz sayılı ozanları arasında yerini aldı. Sevgili Ozanımız hasan Kaplani ile tanışma fırsatımda oldu. O zaman ki yeri saman pazarı kurşunlu handa olan ozan-Der de( Halk ozanları Kültür derneği) tanışmıştık. Devrimci felsefeyi benimsemiş ve halktan yana olmayı kendine şiar edinmiş bir ozanımızdır. İsminin önünde halk Ozanı yazılı kişi de halktan yana, ezilenden yana ve mazlumdan yana olmalıdır. Hasan Kaplani de bunlar fazlası ile görülmektedir. Kalemine ve yüreğine sağlık diyorum.

 1

Dünya halklarıyla el ele verip

Savaşı ortadan kaldırmalıyız

Barış gemisine yelkeni açıp

Dostluk denizine daldırmalıyız

 

Kurşun akıtmadan al kanımızı

Barış doldurmalı her anımızı

Diken bürümeden dört yanımızı

Kara çalıları soldurmalıyız

 

Güneş olmalıyız eriten karı

Erimeden göremeyiz baharı

Atomu nötronu tüm silahları

Açıp bir çukura doldurmalıyız

 

Açlık savaş kadar değil mi acı

Hakça paylaşmaktır bunun ilacı

Karınlar doyarsa tükenir sancı

Gözyaşı dökeni güldürmeliyiz

 

Adımlar atmalı daha ileri

Bilimde teknikte kalmadan geri

Boşa akmamalı insanın teri

Emeğe hakkını aldırmalıyız

 

 Kaplani’yim bitsin füzede yarış

Bu bir dilek değil belki yalvarış

Eğitimle olur sevgi ile barış

Karanlığı yurttan sildirmeliyiz

 

2

Karanlık bir gece yol görünmüyor

Yürüyorum dikenlerin üstünde

Kara çalı bana aman vermiyor

Yürüyorum dikenlerin üstünde

 

Güneş erken doğup şafak sökmüyor

Gökteki dumanı silip atmıyor

Ay karardı yıldız ışık tutmuyor

Yürüyorum dikenlerin üstünde

 

Sonlanmadı menzil ile durağım

Belki çok yakınım belki ırağım

Yaralandı parça parça ayağım

Yürüyorum dikenlerin üstünde

 

Yavaş yavaş ilerlerken Kaplani

Benim ile yola çıkanlar hani

Geri dönsem taşa tutar dost beni

Yürüyorum dikenlerin üstünde